#hg Tumblr posts

  • always-lou
    15.05.2021 - 8 hours ago


    #just watched hunger games catching fire so now all i can think about is the hl hg fic #i wanna reread but also... that’s a lot of tears
    View Full
  • girichandan72
    15.05.2021 - 8 hours ago
    #LOCKDOWN में अक्षय तृतीया कैसे मनाए ? #I HG Keshav Murari Prabhu
    View Full
  • relax-hotel
    15.05.2021 - 11 hours ago

    貓娘女僕 #貓娘女僕 豪乳E杯幼腰Vip專屬‼️高質內衣胸模👙御用cosplay小模👗全套家用3xxx❤️60分鍾⏳必試




    顏值:💝💝💝💝💝 同相一模一樣。

    身材:💝💝💝💝💝 幼腰E cup大真波,屁股圓潤挺翹,上下粉。白滑。


    看圖參考 t.me/Relaxhotel

    報告首發 t.me/RXhotel

    Whataspp 5161-0112

    Telegram @RoseRocky



    View Full
  • relax-hotel
    15.05.2021 - 11 hours ago

    Hebe #hebe 高質素靚女波霸


    看圖參考 t.me/Relaxhotel

    Whataspp 5161-0112

    Telegram @RoseRocky



    View Full
  • apckrfan
    15.05.2021 - 12 hours ago

    Blowing the dust off this Tumblr!

    So I did a thing and have started posting it to AO3 & FF.net. I have posted up to chapter 5 today. This fic is complete in 44 parts at about 136,000 words:

    TITLE: A Solitary Man

    AUTHOR: Susan / apckrfan

    DISTRIBUTION: My site, AO3, FanFiction.net, LiveJournal. Anyone else, please just tell me where it's at.

    DISCLAIMER: I don't own any characters. They are owned by JK Rowling, Scholastic, Warner Brothers, etc. No profit is made from this fic.


    SPOILERS: Through Deathly Hallows, but AU cuz I want it to be

    SUMMARY: Severus realizes there’s something different about Hermione while helping after being hit by Antonin Dolohov’s curse. Not one to give into whimsical fancies normally his curiosity gets the better of him in this instance. And, all right, maybe trying to prove to whoever was obviously playing a joke on him that he’s done being made a fool of. Except unlike his Dark Mark and scars, no one else knows about this. There is a time-turner in this fic, but not in the usual way and it’s not prevalent.

    CHARACTERS/PAIRING: Hermione Granger & Severus Snape

    DATE STARTED: December 2020

    STATUS: Complete

    WORD COUNT: 136,000 +/-

    FEEDBACK: Please, I can't write better without it.

    NOTES: This is really my first foray into the HP fandom (I wrote a short one-shot back in 2007 but I don’t really count that). While on medical leave in September 2020, I decided to read a HG/SS one-shot fic. One lead to another and another then to multi-chaptered fics and so on to an addiction. This idea wouldn’t leave me and while writing for such a large (and well-established) fandom scares the dickens out of me it begged to be written. I do not claim to be an expert in all things Harry Potter. I’ve read the books, seen the movies, and I did try to use online resources to garner needed information for this story. As I said, this fic begged to be written.

    WARNINGS: There is a pregnancy loss in this story. There is the mention of physical and sexual abuse to an underaged OC. Nothing is depicted or specified, but it is a plot point for the OC. This fic is not overly sad or dark and is absolutely a HEA.

    BETA: Many thanks to Bruixa from The SS & HG Shipping Fan Group on Facebook for reading this over for me. I really wanted some assurance before posting it that it didn’t suck. Any mistakes you see are mine and mine alone.

    AO3: https://archiveofourown.org/works/31202372 FF.net: https://www.fanfiction.net/s/13878633/1/A-Solitary-Man

    View Full
  • ihtimallerzayif
    14.05.2021 - 15 hours ago

    Kaybeden biziz, o halde kazanan da sen

    Bu yüzden gülücükler saçamam

    View Full
  • his--theme
    14.05.2021 - 16 hours ago

    diversity win! the child you abused is heterosexual

    #mcyt#dsmp#tommyinnit #/rp hg msubymusbys #abuse ment #gumm.txt
    View Full
  • kayipseh1r
    14.05.2021 - 1 day ago

    Beni bir gün başkasının gözünden ararsında geç olur :') '


    View Full
  • i-put-the-pan-in-panic
    14.05.2021 - 1 day ago

    Ah yes, my apologies.

    View Full
  • crablands
    13.05.2021 - 2 days ago

    I sketched @mad-scientist-in-theory’s Griffin! I just think he’s neat :)

    #my art#jack griffin #the invisible man #dr griffin#hg wells #the invisible man hg wells #his teeth were fun to draw hdhdhd #also did some creative liberty #and gave him a trench coat #because he deserves one❤️ #also because I didn’t know what was below the neck hdhdh #gothic lit
    View Full
  • himedere-simulator
    12.05.2021 - 2 days ago

    Fujicolor Super HG V 400

    View Full
  • j-ai-croque-la-pomme
    12.05.2021 - 2 days ago

    Hunger Games de Suzanne Collins, une série culte?

    Quand les avides de littérature grandissent, une œuvre marque leur amour pour cette dernière. De Twilight, à Harry Potter, sans oublier Percy Jackson, ces derniers pavent le chemin.

    Pour moi c'était différent, oui j'aime lire depuis mon plus jeune âge, je me rappelle encore que je m'assoyais sur des piles de livres et que je regardais les images pendant des heures, mais cette passion s'est estompée jusqu'à ma sixième année.

    Je m'en rappelle comme si c'était hier, j'avais demandé à mon père le DVD de Hunger Games. Avant ce moment, je n'avais jamais pensé à regarder ce film, les bandes annonces à elles seules me faisaient froid dans le dos. Mais j'ai pris mon courage à deux mains et je l'ai fait.. Et wow! Quoi dire mis à part que je ne regrette rien! Je dois avoir regardé le film à au moins à cinq reprises pendant cette journée banale.

    J'ai appris par la suite que c'était une trilogie, ma sœur m'en a fait cadeau et je l'ai lu en quelques jours. Hunger Games est très cher à mon cœur, ces romans m'ont redonné ma passion pour la lecture! J'y ai trouvé mon premier modèle de personnage fort et intelligent dans Katniss, et mon premier copain imaginaire doux et gentil dans Peeta. Je placardais ma chambre d’affiches à l'effigie de mes héros, et je collectionnais tout ce qui touchait de près ou de loin à ces derniers.  

    Maintenant je regarde cette série avec mes yeux d'adultes, et je me rends compte que c'est beaucoup plus qu'un triangle amoureux et une histoire sanglante. Je me rends compte qu’au fond, nous sommes le Capitol, et ça me fait réaliser beaucoup de choses. C'est un reflet de notre société, allant certes à l'extrême, mais qui dénonce des problématiques. Entre autres, les classes sociales, les inégalités raciales, notre vision de l'intimité, la désensibilisation face à la violence dans les médias et le pouvoir qu'on donne à certains représentants politiques.

    Pour moi, Hunger Games est une trilogie culte qui marque l'esprit d'une génération, c'est le précurseur du genre dystopique! C'est l'œuvre qui nous pousse à ouvrir les yeux, et à lever nos trois doigts afin de faire son signe fétiche, c'est l'œuvre qui nous explique ce qu'est une révolution sans cacher l'horreur que les gens peuvent vivre. C'est le premier roman destiné à des adolescents qui met de l'avant la violence, les morts et le gore, lorsque l'on veut faire un changement.

    C'est celui qui montre le réalisme d'une société brisée à la recherche d'une meilleure vie. Et d'après moi, c'est lui qui me touche le plus. Peu importe le stade de ma vie, j'arrive toujours à en apprendre plus et à trouver des petites pépites d'or lorsque je le relis.

    C'était important que cet événement marquant et significatif ait une petite place sur mon blog, s'il y a un livre que je recommande à absolument tout le monde c'est bien ce dernier.

    View Full
  • phantxmthief
    12.05.2021 - 2 days ago

    Looks like HG finally founded its wholly-owned subsidiary focus on music, Shanghai Wuketa Boundary Music Limited, today.

    #arknights#hypogryph#HG #im sad because i cant make the 'they're a game company i swear' jokes anymore #dammit pffft
    View Full
  • softtownshendgrunge
    12.05.2021 - 2 days ago

    Me when the Puma woman kills Dr. Moreau in the Island of Dr. Moreau

    #island of dr moreau #hg wells
    View Full
  • hue-hammity
    12.05.2021 - 2 days ago

    "cleaning" my room and i found the box my games are in.. crazy that these are the ones that i've managed to hold on to

    okay also there's nothing in the dragon quest and heartgold cases and i feel robbed

    #i think i used my action replay on hg after i beat it? like what the fuck happened to it???? #i've had so may games? what the hell did i do with them???
    View Full
  • mroczna88
    12.05.2021 - 3 days ago

    Nie fair

    Gorzkie. Jedna z postaci umiera (wśród sporej ilości innych śmierci). Trochę przefilozofowane.

    Życie nie jest fair.

    Pierwszy raz wariację tego stwierdzenia usłyszałam, gdy miałam pięć lat i przybiegłam z płaczem do domu, mówiąc, że to niesprawiedliwe, że Amanda Welsh ma ładne, proste włosy, a z moich wszyscy się śmieją. Teraz ten wielki problem wydaje mi się śmieszny, ale gdy mama powiedziała mi „natura nie jest fair, pogódź się z tym” zrobiło mi się przykro. Później zrozumiałam, że i tak miałam dużo szczęścia. Miałam kochających mnie rodziców, nigdy nie brakowało nam na jedzenie czy ubrania, nikt na mnie nie polował i nie próbował zabić… Przypuszczam, że nieco uświadomili mi to Harry i Ron. Patrząc na nich widziałam wszystkie te rzeczy, które ja mam, a których im brakuje. Widziałam też rzeczy, które oni mają, a których ja nigdy nie zdobędę - popularność, sympatię i luz, na który nigdy się nie zdobyłam.

    Z perspektywy czasu żałuję, że częściej się z nimi nie śmiałam, nie łamałam reguł szkolnych i nie spędzałam mniej czasu w bibliotece.

    "Wojna nie jest fair", powtarzał często Szalonooki. Twierdził, że wojna to ruletka. Nigdy nie wiesz kiedy padnie na ciebie. Może i miał rację? Kiedy padło na niego uśmiechał się, jakby tylko na to czekał przez całe życie. Ale to był Szalonooki, on patrzył na to wszystko trochę inaczej. Tonks, płakała, że to nie tak powinno się skończyć, że to jeszcze nie jej czas. Nie wiem co sobie myślał Bill, ale jego rodzina do dzisiaj nie może otrząsnąć się po jego śmierci. Przecież był taki młody. Dumbledore przeżył, ale tylko po to, by umrzeć dwa lata później na raka. Śmieszna sprawa. Przeżyć tyle lat, tyle wojen i umrzeć we własnym łóżku na coś, na co nawet czarodzieje nie mają lekarstwa. Inni, jak Harry czy Lupin, umarli duchem. Żaden z nich nie uśmiechnął się ani razu od czasu Ostatniej Bitwy. Czują się odpowiedzialni, ale moim zdaniem to nieprawdopodobna arogancja. Ci wszyscy ludzie, którzy zginęli, szli na pole bitwy z własnej woli i odbieranie im tego odziera ich z, i tak wątpliwej, chwały. Pamiętam, jak umierali. Potrafię to sobie przypomnieć ze wszystkimi szczegółami, które wolałabym zapomnieć. Czasami idealna pamięć jest przekleństwem. Są jednak wspomnienia, do których chętnie wracam i wtedy błogosławię swój umysł.

    "Życie jest jednym wielkim pieprzonym chaosem, do którego zostaliśmy wciągnięci wbrew własnej woli". Te słowa usłyszałam tylko raz, pewnego majowego wieczora. Było ciepło i ciemno, gdy wracałam od Hagrida i usłyszałam odgłosy bólu dobiegające z Lasu. Byłam pewna, że to jakieś zranione zwierzę i, zamiast pójść po mojego przyjaciela pół-olbrzyma, weszłam do Lasu sama. Byłam tam już kilka razy, ale nie sądzę, bym kiedykolwiek się przyzwyczaiła do tej przytłaczającej ciemności, z której w każdej chwili coś może wyjść i cię zaatakować. Po krótkim spacerze znalazłam mojego nauczyciela Eliksirów, jak uderza raz po raz pięścią w drzewo, za każdym razem wydając z siebie okrzyk, który, jak zrozumiałam później, był okrzykiem bólu i rozpaczy. Wciąż pamiętam szok, jaki odczułam na ten widok. Wszyscy czuliśmy, że zbliża się koniec wojny, ale chyba nikt nie zdawał sobie sprawy, jak wiele musiał wycierpieć przez ten czas Snape. Nigdy nie był optymistą, a jego realistyczna wizja świata była mocno zabarwiona czernią, w której tak się lubował. Zauważył mnie dopiero po chwili i prawie zmiótł z powierzchni ziemi zaklęciem, dopóki nie dotarło do niego z kim ma do czynienia. Oczywiście zaraz po tym, zamiast przeprosin, otrzymałam długi i zaprawiony wściekłością wykład na temat wchodzenia do Zakazanego Lasu i podchodzenia czarodziejów, którzy mają pecha być byłymi Śmierciożercami. Nie przerywałam mu. Chyba tego potrzebował.

    Kiedy w końcu zabrakło mu tchu spytałam go, czy się boi. Roześmiał się i stwierdził, że nie ma się czego bać, w końcu każdego czeka śmierć. Szkoda, że nie śmiał się częściej, to był naprawdę przyjemny dźwięk, nawet jeśli zaprawiony goryczą. Powiedziałam mu, że życie nie jest takie krótkie i nieszczęśliwe, że nie może z góry zakładać, że nie przeżyje. I wtedy właśnie powiedział mi co sądzi o życiu jako takim. Słowa były wypowiedziane ze złością, jakby w ogóle żałował, że przyszedł na świat. Wtedy jeszcze byłam niepoprawną optymistką, więc próbowałam go przekonać, że wcale tak nie jest, że to wszystko ma, musi mieć jakiś sens. Podszedł do mnie i delikatnie, opuszkami palców dotknął mojego policzka. Przez jakiś czas wpatrywał się we mnie, po czym cicho, tak cicho, że prawie tego nie usłyszałam, powiedział: „Taka niewinna…”. Nie wiem co mną wtedy kierowało. Żal? Smutek? Chęć pocieszenia?

    Na pewno nie miłość.

    Miłość pomiędzy nami nie mogła się wydarzyć. Może gdybyśmy mieli więcej czasu… To jednak myśli, których staram się unikać, bo do dziś nie wiem dlaczego zarzuciłam mu ręce na szyję i pocałowałam. Nie miałam w tym wprawy, dotychczas całowałam jedynie Wiktora i nie był to ten typ pocałunku. Z Wiktorem nie czułam tej pasji, tej desperacji i oddania. Nigdy nie wyobrażałam sobie, że będę całować Severusa Snape’a, naprawdę. Nauczyłam się, że durzenie się w nauczycielach nie ma sensu. A ten konkretny nauczyciel, aż do tamtej chwili, nawet specjalnie mnie nie obchodził. Czułam do niego szacunek i respekt, ale nic więcej. Wtedy jednak byliśmy jak dwoje rozbitków, którzy zostali rzuceni na pastwę sztormu i mają tylko siebie. W swojej namiętności był delikatny - coś, czego nigdy się po nim nie spodziewałam.

    Mój pierwszy raz, a jego ostatni.

    Widziałam, jak padł dwa dni później. Stałam pięć kroków od niego i nie mogłam nic zrobić. Nikt inny tego nie widział i nikt nie chciał mi uwierzyć, że przyjął na siebie klątwę, która była przeznaczona dla Neville'a. Ten akurat skończył walczyć z jakimś Śmierciożercą i stał odwrócony plecami do Yaxley’a, gdy ten strzelił do niego błękitnym płomieniem. Wiedziałam co to za zaklęcie - łamało kości i miażdżyło narządy wewnętrzne. Długa, bolesna śmierć. Snape rzucił okiem na sytuację i najwyraźniej doszedł do tego samego wniosku, co ja: nie było sposobu na uratowanie Neville’a, poza poświęceniem siebie. Ja byłam chyba zbyt przerażona żeby to zrobić. On nie wahał się nawet przez sekundę.

    Śmierć nie jest piękna. Ci, którzy twierdzą inaczej powinni udać się do psychiatry i poddać się długiemu leczeniu. Jednak w momencie, w którym Snape rzucił się, by ratować jednego z ludzi, którymi pogardzał, był piękny. Kiedy powiedziałam to Ginny, ta mnie wyśmiała i stwierdziła, że chyba uderzyłam się za mocno w głowę, bo słowa „Snape” i „piękny” nigdy nie idą z sobą w parze. Ale ona nie widziała tego, co ja. Upadł na ziemię i już nie wstał, tylko trząsł się z bólu. Z przyjemnością przyznaję, że zabiłam Yaxley’a. Chyba nic nigdy nie sprawiło mi takiej satysfakcji. Podeszłam do Snape’a nie spiesząc się. Wiedziałam, że już nic mu nie pomoże. Tego dnia widziałam wielu, którzy umierali wskutek tej samej klątwy i dobrze wiedziałam jaki będzie ciąg dalszy.

    Uklękłam obok dygoczącego ciała i delikatnie pogłaskałam jego policzek.

    - Profesorze, słyszy mnie pan?

    Otworzył oczy, nabiegłe krwią i ledwo widzące.

    - Granger…

    - Neville'owi nic nie jest. Dziękuję.

    Skrzywił się, ale nie wiedziałam, czy próbował się uśmiechnąć, czy też, jak zwykle, po prostu wykrzywić usta w grymasie. Nie wiedziałam też skąd wzięły się u mnie łzy, ale spojrzał na mnie i cicho prychnął.

    - Głupia.

    W odpowiedzi pocałowałam go, lekko, żeby nie sprawić mu bólu. Jego usta były chłodne, ale oddał mi pocałunek, chociaż musiało go to kosztować sporo sił.

    - Za ładna... na... dementora...

    Tym razem naprawdę się uśmiechnął, po czym zamknął oczy i po prostu umarł.

    Chciałabym powiedzieć, że siedziałam przy nim do końca bitwy, ale było zbyt wiele rzeczy do zrobienia. Harry w końcu zwyciężył, ale nikt, kto przeżył Ostatnią Bitwę nie pozostał nieskażony. Niewinność, która tak zachwyciła Snape’a, umarła we mnie. Czasami lubię sobie myśleć, że byłam dla niego wyjątkowa, bo on dla mnie na pewno był. Kochanek, którego miałam tylko raz. Przyjaciel, którego nigdy nie poznałam. Ukochany, którego mogłabym mieć całe życie.

    Miałam w swoim życiu wielu mężczyzn - niektórych na dłużej, niektórych na jedną noc. Z żadnym nie związałam się na stałe. Nie mogłam zapomnieć. Noc w Zakazanym Lesie była tym wspomnieniem, do którego chyba aż za często wracałam. Jestem głupia, tak jak powiedział.

    I oni wszyscy - moja mama, Szalonooki, Snape - mieli rację. Życie nie jest fair. Bo czy po tylu trudach, po takim cierpieniu, nie powinniśmy mieć swojego happy endu?

    View Full
  • hyungheons
    11.05.2021 - 3 days ago
    View Full
  • alexander-sucks
    11.05.2021 - 3 days ago
    #alex sings badly #tally hall hyperfixating......hg
    View Full
  • biconsolidsnake
    11.05.2021 - 3 days ago

    like look, ok, i think shane with his chickens is super cute ok, but i just can't get past him being an arsehole in the beginning

    fuck you too

    #sdv#thoughts #this right here is why he's one of my least faves #deadass cannot stand rude people who are rude for like 0 reason vfhf;ghfd;hg #like yeah we get it you're edgy please touch some grass #and no mental illness isn't an excuse actually :)
    View Full